Դիտել ՀՍՀ/ԳՈՒՆԱՉԱՓՈՒԹՅՈՒՆ էջի վիքիկոդը

{{ՀՍՀ
| ԱՆՎԱՆՈՒՄ = ԳՈՒՆԱՉԱՓՈՒԹՅՈՒՆ 
| ՆԱԽՈՐԴ = ԳՈՒՆԱՇԱՐ
| ՀԱՋՈՐԴ = ԳՈՒՆԱՎՈՐ ԼՈՒՍԱՆԿԱՐՉՈՒԹՅՈՒՆ 
| ՀԱՏՈՐ = 3
| ՏԱՌ = Գ
| ՏԱՐԻ = 1977
}}

'''ԳՈՒՆԱՉԱՓՈՒԹՅՈՒՆ''', 1. {{լայն|վերլուծական քիմիայում}}, լուսաչափական եղանակներ, որոնցով որոշում են լուծույթներում գունավոր նյութերի պարունակությունը: Չափում են լուծույթի կլանած լույսի քանակությունը՝ կախված գունավոր բաղադրիչի խտությունից: Այդ կախումն արտահայտվում է ''Բուգեր-Լամբերտ-Բերի օրենքով''. <math>I = I_0 \cdot e^{-\varkappa lc}</math> (1): Լոգարիթմելով (1)-ը կստանանք՝ <math>ln(I_0 / I) = \varkappa lc = D</math> (2):

D-ն կոչվում է {{լայն|լուծույթի օպտիկական խտություն}}: (2)-ից երևում է, որ լուծույթի օպտիկական խտությունը ուղիղ համեմատական է լուծույթի խտությանը: Այդ պատճառով գործնականում նյութի խտությունը որոշում են չափելով լուծույթի օպտիկական խտությունը լուսագունաչափով, սպեկտրալուսաչափով (օբյեկտիվ եղանակ) կամ աչքով (սուբյեկտիվ եղանակ): Վերջին դեպքում լուծույթի գույնը համեմատում են համեմատական լուծույթների գույների հետ: Գ-ի զգայնությունը մեծանում է, եթե լուծույթով անցնող լույսը մեներանգ է: Անհրաժեշտ է ընտրել ալիքի այնպիսի երկարություն ունեցող ճառագայթ, որն ավելի լավ է կլանում հետազոտվող նյութը: Տես նաև ''Սպեկտրալուսաչափություն'', ''Գունայնության տեսություն'': 2. {{լայն|Ֆիզիկայում}}, գիտություն գույնի չափման եղանակների մասին: