ՀՍՀ/ԿՈՒՐՑԻՈՒՍԻ ՌԵԱԿՑԻԱ

ԿՈՒՐՑԻՈՒՍԻ ՌԵԱԿՑԻԱ, կարբոնաթթուների ազիդներից առաջնային ամինների ստացման եղանակը`

$R-\stackrel{O}{C}+\stackrel{-}{N}=N=N-N_2\to \stackrel{R}{◯}-\stackrel{O}{C}\to R-N=C=O$

$\stackrel{H_{2}O}{\to }R-NH-COOH\to RN{H}_2+C{O}_2$

Տաքացնելիս ազիդը (I) քայքայվում է` առաջացնելով միջանկյալ մասնիկ` նիտրեն կամ ազեն (II): Ազոտի ատոմի մոտ ածխաջրածնային ռադիկալի (R) հետագա տեղափոխությունը (Կուրցիուսի վերախմբավորում) բերում է իզոցիանատի (III): Իզոցիանատները կարող են անջատվել իներտ լուծիչներում ազիդները քայքայելիս: Իզոցիանատի հիդրատացմամբ առաջացած կարբամինաթթվի (IV) հետագա դեկարբօքսիլացմամբ ստացվում է ամին (V): Կ. ռ–ի մեխանիզմը նման է Հոֆմանի և Լոսսենի ռեակցիաների մեխանիզմներին: Կ. ռ. կիրառվում է լաբորատոր օրգ. սինթեզում: Ռեակցիան հայտնագործել է գերմ. քիմիկոս Թ. Կուրցիուսը, 1894–ին: